kengkawan

Isnin, 7 Februari 2011

terima kaseh..

Terima kaseh..

dari hujung rambot sampai hujong kaki.. dari mula kita kita kenal sampai saya dah tak kan mungkin ada dalam ingatan awak lagi. Maaf zahir dan bantin yaw..

Tak banyak yang saya nak coretkan. Just nak say makaseh coz pernah sayang saya, pernah slalu ada bla saya perlukan kamu,pernah gembirakan saya, pernah kongsi cerita cinta ngan saya.. makaseh bebanyak ea... mmg teramat terima kaseh lah ea. Kerana sudi warnai hidup saya selama kita kenal. Terima kaseh coz sudi ambik berat sal saya even kita dah tak rapat macam dulu. Makaseh ea coz amek tou, bila saya sakit ubat saya makan ka dak.

Tapi tuh dulu, bukan saya tak suka awak amik berat sal saya. Kalou boleyh mmg saya nak awak amik tahu sal saya tiap3 ari, tiap3 saat, masa n slama saya hidup.. tapi skrg tak lagi. Kalau boleyh saya tak nak awak amek tou sal saya. Saya nak awak anggap saya neyh ta ujud or awak tak knl saya. Lupakan yg kita pnh knl, lpakan yg mama pnh ckp dekat awakk ntok jga saya. Lupakan semua tuh. Saya ta mou jai bbn dekat awak.

Saya tou suma neyh membebankan awak even awak cakap awak tak rasa bbn or ssh. Even ta cakap dekat saya un, awak luahkan tuh suma dekat org lain. Awak kna ingat, kalau org tuh ta cerita dekat saya un, saya akan still dapat tou. Ingat ya, sama lah.. pa yg saya uwat, sya ta cita dekat awak, awak akan still n tetaptetap dapat tou pa yg berlaku. Mcm tuh jgk lah saya pun. Saya akan tetaptetap dapat tou. Bzanya lambat atou cepat ja. Tuh dah mmg sgt dan teramat pasti.

Lepas neyh jangan amik peduli sal saya nah. Jgn ingat sal saya skt un. Tak kira lah awak sembang nan sapa3 un, jgn sesekali awak sebut atou tiba3 tengatkan cerita3 yg da berkaitan ngan saya. Jgn sesekali tou. sal pesanan mama abaikan lah. Saya dah besar, saya tou pa yg saya buat. Sakit neyh, kalou makan ubt un saya tetap akan mati jugak. Sbb tuh la saya ckp mkn or ta kesimpulannya sama saja. Saya tetap akan pergi menghadap ilahi.

Awak..

Jaohkan diri awak dari saya. Saya tak mahu awak ase menyampah bla awak dduk dengan saya. Mungkin suatu masa dlu saya cakap dekat awak saya akan tunggu awak. Tp skrg ay nak mntak awak pergi jaoh dari hdup saya. Saya tak mahu awak ‘seperit hati’ amik berat ttg sya. Ttg skit sya, sdeyh saya, monyok sya atou apa. Saya harap kalou boleyh, awak dah takkan muncul dalam entryentry blog saya lg dah lepas neyh.. saya harap awak mmg akan kosongkan otak awk ttg saya. Sbb bla awak lpakan saya, saya mmg akan pergi jauh dari hidup awak. Saya takkan ggu awak lagi. Dan sejarah kita takkan mungkin berulang. Itu adlah something yg mustahil. Sangat mustahil untuk berulang.

Saya mintak mmaf kalou nmpak mcm krg ajar tulis mcm neyh.. tapi ini permintaan saya. Jgn awak dtg lagi dalam hidup saya. Sbb saya dah mla slesa hidup tanpa perasaan neyh. Sejak dari mla awak tinggalkan saya, sampai sekarang. Perasaan yg awak bawak pergi tuh dah tak mungkin kembali. Saya hidup hanya dengan apa yg saya nmpak saja. Sshnya saya nk mlakan hidup bla awak tak ada.. tiap3 ari saya mnangs n bharap awak akan kmbali ntok saya. Tp skr.. Nk mnangs pun tak.. sikt pun tak. Tu lah kenyataan nya.

Terima kaseh ea. terima kaseh bebanyak ea. Dan saya harap ini enti terakhir saya ttg awak yg pernah bergelar kekasih, kini bergelar sahabat, dan akan tetap jadi kenangan yg hanya tinggal kenangan. Saya mintak maaf ya.. sya terpaksa buat semua nih.. walau ini bkn plihan sya. Tp smua neyh awak yg mahukan, dan sya lakukan. Sepanjang hidup saya, saya takkan pnt nk ucap 4 pkataan neyh dekat awak..

Terima kaseh n mintak maaf......

Tiada ulasan: